e geschiedenis van “Maison Bernard” gaat terug tot de 19e eeuw. Nicolas Bernard en zijn broer Victor richten in 1868 in Luik de onderneming op en aanvankelijk worden er alleen piano’s gebouwd en verhandeld. De familie Bernard zal later ook in Luik, Brussel en Parijs werken.


André Bernard (1869-1959) volgt zijn vader Nicolas op en specialiseert zich in de bouw van violen en het vervaardigen van strijkstokken. Van 1886 tot 1889 gaat hij in de leer bij “Gand et Bernardel”. Daar leert hij Eugène Sartory kennen, die een vriend zal worden en hem de fijne kneepjes van het vervaardigen van strijkstokken zal bijbrengen. Terug in Luik legt André Bernard zich toe op de bouw van violen, altviolen en cello’s. Hij heeft ook enkele contrabassen op zijn naam staan.





Joseph (1911-1940) en Jacques Bernard (1919-1992), Andrés zonen, leren het vak van hun vader en volgen hem in 1930 op. Joseph sterft echter al tijdens de eerste maanden van de oorlog en Jacques neemt de leiding van het atelier op zich. Hij is ook bijzonder geïnteresseerd in de voorlopers van de viool en bouwt vedels en rebabs. Hij werd benoemd tot officieel vioolbouwer van de “Concours international de quatuors à cordes et de lutherie” (Internationale wedstrijd voor strijkkwartetten en vioolbouwers) in Luik en restaureert de instrumenten van het Muziekinstrumentenmuseum van Brussel. Hij is lid en medeoprichter van de “Groupement national des Luthiers et Archetiers d’art de France” en is tevens conservator van het “Musée de Lutherie française” in Mirecourt. Jacques Bernard interesseert zich niet zozeer voor de signatuur van de violen als wel voor de bouwtechnische kwaliteit van de instrumenten. Daardoor leert hij steeds meer over het hout, de vormen en de verschillende methodes om instrumenten te bouwen.

 


Mario Bernard-Budanko (1940-), de geadopteerde zoon van Jacques Bernard, gaat als strijkstokmaker in de leer bij André Morizot in Mirecourt. Hij werkt vervolgens voor “Maison Bernard” in Luik en later in Brussel. Hij geniet nu van zijn welverdiende pensioen, maar heeft nog altijd veel contact met Jan Strick en Pierre Guillaume en zorgt voor de nodige morele steun.















In 1976 neemt Jacques Bernard Jan Strick onder zijn hoede en in 1980 Pierre Guillaume. Hij leidt ze op, begeleidt ze en draagt “Maison Bernard” in 1986 aan hen over om de traditie voort te zetten. Op zijn advies opent “Maison Bernard” zijn deuren in Brussel.








Français Nederlands English